Varrel

Pół-Elf łotrzyk, o którym mało kto cokolwiek wie.

Description:

Długie białe włosy z dziwnymi brązowymi paskami (prawdopodobnie po farbie), zielone oczy. Rysy generalnie ludzkie. Na pierwszy rzut oka można go wziąć za człowieka, ponieważ uszy, lekko szpiczaste, ukrywa pod włosami, a czasami również pod kapturem. Dopiero po dłuższym przyglądaniu się da się zauważyć, że jest mieszańcem. Jest raczej mało rozmowny, często się denerwuje, jednakże w trudnych sytuacjach potrafi sobie radzić.

Cechą charakterystyczną Varrela jest kaptur. Stara się on nie pokazywać tego, że jest mieszanej krwi, gdyż takich osób nikt nie lubi. Na pierwszy rzut oka można go wziąć za człowieka, ponieważ jego uszy są skrywane przez długie brązowe włosy, prawdopodobnie farbowane, ale to zauważalne tylko dla wprawnego oka.

Potrafi walczyć łukiem oraz sztyletem, którego raczej rzadko dobywa. Dobrze radzi sobie również z rozbrajaniem pułapek.

Przeciętny człowiek weźmie go za złodzieja, jednakże wyróżniającego się od innych osób tego pokroju, gdyż miał w swoich oczach błysk inteligencji, którego nie mają inni złodzieje.

Bio:

Varrel urodził się w niewielkiej, znanej tylko nielicznym podróżnikom wiosce na północnym-wschodzie. Tam się przez pewien czas wychowywał oraz uczył zielarstwa. Po jakimś czasie kiedy wkroczył w taki wiek, że mógł rozpocząć naukę strzelania z łuku, na wioskę napadli rabusie. On zdążył uciec do lasu, jednakże jego rodzice nie mieli tyle szczęścia. Na własne oczy widział, jak zostali zabici, nie widział tylko swojej siostry. Miał jednak na tyle rozumu, by wiedzieć, że sam nic nie zdziała. Poprzysiągł zemstę na ludziach, którzy odebrali mu to, co uważał za najcenniejsze. Po jakimś czasie, tułając się po lesie, znalazł jakieś gospodarstwo, w którym mieszkał starzec oraz jego syn, pół-elf (tak, jak Varrel). Nauczyli go tam strzelać z łuku, tworzyć je, a także zastawiać pułapki. Nauczyli go także panować nad swoją żądzą zemsty, która, wraz z wiekiem, przygasała.
Przyszedł wreszcie taki czas, że musiał odejść z gospodarstwa i szukać szczęścia w życiu.

Przeszłość Varrela jest spowita dla ludzi mgłą tajemnicy. Na pytania “skąd pochodzisz? kim są twoi rodzice?” etc. albo zmienia temat rozmowy, albo odwraca się i odchodzi. Krąży plotka, że uczył się przyrządzać wywary, a także polować.

Aby przetrwać, próbował zarobić. Kilka razy wzięto go do pracy, jednakże po jakimś czasie pracodawcy dowiadywali się, że jest pół-elfem, a miał on takiego pecha, że zwykle ci ludzie elfów nie lubili, więc zwykle ulatniał się w jakiś dziwny sposób.

Przez dłuższy czas włóczył się tu i tam, aż wreszcie życie zmusiło go do nauczenia się fachu złodziejskiego. Zaczynał od drobnych kradzieży i również na nich pozostał. Nikt raczej nie chce zostać schwytanym przez straż miejską, w dodatku mieszańcy są gorzej traktowani, niż osoby “czystej” krwi…

Cisza i samotność sprawiają, że czuje się on szczęśliwy. Ma wtedy wiele czasu na analizę zdarzeń oraz próby przypomnienia sobie przeszłości.

Jego zdolności strzeleckie wymagały podszlifowania, ale właśnie one uratowały mu życie kilka razy. Jego motto to: “Łuk bez cięciwy to tylko niepotrzebny wygięty kij”. Gdy siedzi w karczmach, gdyż to prawdopodobnie najlepsze źródło informacji, to zwykle zajmuje stolik w jak najciemniejszym rogu, aby na niego nie zwracano specjalnie uwagi, i nasłuchuje. Zwykle w ciasnych pomieszczeniach ma sztylet w pogotowiu.

Varrel powoli zaczyna schodzić za złą drogę. Rzeczywistość, która go teraz otacza jest zupełnie inna od tej, w którą wierzył, zanim zobaczył brutalny świat przemocy. Jego wcześniejsze wychowanie, mianowicie “zwierzynę możesz zabić, ale człowieka możesz co najwyżej ogłuszyć” zmienia się na “ja jestem myśliwym, a ty jesteś zwierzyną”. To znaczy, że bez różnicy mu już jest, czy zabije zwierzaka, czy człowieka. Dąży tylko do jednego celu, który go “napędza” – zemsta. Teraz głównie rozmyśla o tym, co będzie robił później. Albo zostanie płatnym zabójcą, albo piekarzem. Oba sposoby dobre na zarabianie pieniędzy. Póki co jest poszukiwaczem przygód, bo wierzy, że dzięki temu nabierze doświadczenia. Któż wie, co przyniesie przyszłość…

Varrel

Rise of the Runelords Deiv